انتخابات یا رفراندوم؟

نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران برگزار شد و به سنت اکثر انتخابات بعد از انقلاب مسئولان نظام خود با اصرار آن را تبدیل به رفراندوم مشروعیت نظام کردند. مخالفان خارج نشین با غنیمت شمردن فرصت و با استفاده از اینترنت و کانالهای رادیو و تلویزیونی ماهواره‎ای اقدام به آغاز نهضت تحریم انتخابات ریاست جمهوری کردند.
آنچه در این میان جالب بود اتفاق نظر همه نظر سنجی‎های رسمی انجام شده در طی چند هفته پیش از انتخابات توسط وزارت کشور و اطلاعات به اذعان وزیران کشور و اطلاعات به حضور تنها پنجاه درصد واجدان شرایط در انتخابات بود، با توجه به این نکته اصرار عجیب همه مقامات رسمی کشور به خلق حماسه برایم بسیار معنی دار بود. از همه جالب تر عملکرد رسانه ملی بود که در اخبار ساعت نوزده روز جمعه اعلام کرد که در استان آذربایجان غربی و شرقی حدود هشتاد درصد واجدان شرایط در انتخابات شرکت کرده‎اند و این حدود سه ساعت مانده به پایان انتخاباتاز معجزات صدا و سیما بود. در حالی که گزارش به قدری دروغ‎های شاخ دار در خود داشت که انسان را به تعجب وا می‎داشت آیا واقعا هدف از تهیه این گزارش‎ها افزایش مشروعیت نظام با این انتخابات است یا بی آبرو کردن ارکان آن؟
هر آنچه بود یک انتخاب برگزار شد و نتیجه آن هر چه که باشد در یک فرایند قانونی به دست آمده و برای همه محترم است لذا به نظر من تبدیل این انتخابات ساده به یک رفراندوم اشتباه و کج سلیقگی است و ایجاد بهانه برای اپوزسیون خارج نشین و کشورهای استعمار گر سابق که دخالت‎های چندین لایه خود را در ایران توجیه کنند. حکومت شاهنشاهی پهلوی‎ها به تاریخ پیوسته است و با آن باید مانند تاریخ رفتار کرد نه به عنوان یک رقیب بالقوه رفتارهای صدا و سیما در دهه فجر و پس از آن در انتخابات اخیر اگر کسی تازه زندگی در ایران را شروع کرده باشد برداشتی که خواهد داشت این است که ما در یک نظام متزلزل با آلترنانیوهای بسیار قدرتمند در داخل و خارج از کشور مواجه هستیم و به نظر من این رفتارها مصداق بارز اقدام علیه امنیت ملی است و نه تقویت آن.
اگر قبول داریم که نظام کنونی ایران، نظامی مشروع است که توان اصلاح خود را دارد و می‎تواند سعادت را برای ملت ایران به ارمغان بیاورد باید نوع دیگری رفتار کرد، هر انتخابات ساده یک رفراندوم قانون اساسی نیست.
خلق حماسه‎های مجازی از هر حادثه عادی اندک اندک مفهوم حماسه را در ایران به مضحکه گرفته است اگر پیروزی بر بحرین پانصد هزار نفری حماسه ملی پوشان است با همان سیاست گذاری در رسانه ملی حضور پنجاه درصدی مردم هم حماسه حضور پس نام انقلاب ، فتح خرمشهر یا همان بازی ایران، استرالیا را چه باید گذاشت؟