نام گذاری به عنوان یکی از تراژی کمیک ترین مسائل پیش روی ایران در پس از انقلاب اسلامی مطرح بوده است تغییرنام کرمانشاه به باختران،میدان نقش حهان به میدان امام،مسجدشاه به میسجد امام،تغییرنام میدان ایالت اورمیه به انقلاب شماری از این تغییرنام های نسجیده و بی سلیقگی هایی ناشی از اوضاع ابتدای انقلاب است نکته اصلی این تغییرنام ها این است که علی الرغم علم بسیاری به نامتناسب بودن بسیاری از این تغییرنام های مصلحتی به دلیل تابو شدن هر نوع اصلاح در جامعه تغییر یا متناسب نمودن این اسامی تبدیل به غیرممکن شده است
اما نکته جالب تر در این باره در این باره نام گداری جدید بعضی اماکن وپژوژه های ترافیکی،صنعتی است که جز ایمان به بادمجان دور قابچینی دیرمانده عده ای کم خرد چیز دیگری نیست یکی از بهترین نمونه های این مسئله عنوان یک پروژه نسبتا بزرگ ترافیکی در ارومیه می تواند باشد که تقاطع غیرهم سطح پیامبراکرم ص نام پداری شده است و معلوم نیست متولیان امر بر چه اساسی نامی مقدس را بر یکی از چالش برانگیزترین مقولات اجتماعی ایران یعنی پدیده ای ترافیکی نهاده اند سنت قلب اسامی ماکن ها در ترکی و فارسی و نیز پسوندهای نه چندان مناسبی که معمولا در زبان محاوره برای اماکن به کار می رود مطمئنا اصطلاحاتی خواهد آفرید که چندان به مذاق کسانی که برای خوشایندشان این چنین نام گذاری نسنجیده ای انجام شده خوش نخواهد آمد ولی تا اصلاح امور اینچنینی راه درازی در پیش است.
سهشنبه، مهر ۲۴، ۱۳۸۶
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر